old buzzard blog

Weekly english note vol. 3

2012-02-15T18:43:00.004-08:00

Helloeveryone!

Outside my window is a huge layer of snow what can successfullythwarts my plans. I need to do something outside, but falling snow not helpsme. Anyway... I had a little break of blog, probably cause of my holidays, allwhat I was doing was listening music (in fact I’ve found some nice albums, I’llprobably write about it later) and drawning, but mostly sketches, nothingfancy, so as you see there was nothing to put here. Even today I had no ideawhat to write but later I watched two matches. First Parma Juve – boring! 0:0,I am very dissapointed! Second (only secondo tempo unfortunately) Milan Arsenal– great show of Rossoneri, 4:0! finally Italian team put some energy to bringItalian football on higher level in european ladder, bravo! Now is Napoli’sturn, they have to prove that their third place in Serie A last year wasn’t acoincidence, and they still can fight as equal with european best teams.

Coppa Italia: Juve - Milan, mecz pierwszy

2012-02-08T14:18:00.000-08:00

Piękne widowisko zafundowali kibicom zawodnicy Juventusu i Milanu. Lepsze wrażenie zostawił po sobie oczywiście Juventus Antonio Conte, wygrywając 2:1 po dwóch trafieniach powracającego do Turynu Martina Caceresa. Juventus w zasadzie nie popełniał błędów, jedynie przy bramce dla Milanu, nie upilnowali El Shaarawy'ego co skończyło się najgorzej jak mogło, jednak poza tym raczej kontrolowali grę. Z przodu raziła nieskuteczność, szczególnie Estigarribii ale poza tym rozegrał całkiem niezłe spotkanie. Za to ewidentnie zawodził Borriello, w ogóle to zastanawiam się co on robi w Juve, imo lepszy byłby już wypożyczony zimą gdzieśtam Iaquinta. Zagrał też w końcu Alex, ale nie może raczej zaliczyć tego występu do udanych. Wydaje mi się że za bardzo chce pokazać że jeszcze "może", co z drugiej strony jest zrozumiałe, dostaje mało szans więc chce jak najwięcej korzystać kiedy ma okazję. Dziś miał kilka niezłych akcji, przeplatanych niestety gorszymi. W każdym razie najważniejsze jest kolejne zwycięstwo Juventusu, który w rewanżu będzie faworytem.
P.S. Jak znajdę jakiś skrót to wrzucę niżej. Forza Juve!

Edit.
No i mam ; ) enjoy!

szólj hozzá: MIL

Weekly english note, vol.2

2012-02-08T06:03:00.000-08:00

Again in english! As you can see in the title, it’s gonna be weekly thing, and I think it’s good because it forces me to work. Anyway, I have holidays right now, we have a break at university, and of course I had to get a sick, I feel bad, my throat is killing me, and I’m doing nothing spending all day in front of my laptop, listening music. Music is of course one good thing in this madness. Btw. last days I’ve discovered very nice band, its name is Sleep Party People, they are from Denmark, and will perform at the Off Festival. I’m really satisfied of what they’re doing, it's a very nice mix of electronic and guitar, interesting style. Below that post I’ll put some videos of them.

Sitting at home cos of that ill, I finally found time to watch tutorials of Feng Zhu. He is well know in market designer/concept artist, he has a school of design in Singapur, and via YT he shares his knowledge. If you like such things, his channel is here.

Last thing for today, in the evening on San Siro AC Milan will play against Juventus in Coppa Italia’s semifinal first game. I’m counting on Juve, but I know it’s gonna be a tough match. In this season Milan has problems with good opponents, they lost so far with Inter, Juve, Napoli, Lazio, but Milan is Milan, you always have to be prepared for a big battle. Juve in the other hand is still unbeaten, and against tough rivals they are doing great, so i’m not worried. I have trust in Antonio Conte and his vision of football. I hope to see tonight Alessandro Del Piero, he do not have many chances to show his skill this season, and I know its killing him, but I know he is still good player with good condition, and he can proove it in this match!
Depending on mood maybe I'll blog something after the game. See ya later!

Old stuff

2012-02-03T14:53:00.000-08:00

Zebrałem dzisiaj w jedną całość kilka zalegających na dysku szkiców. Uznałem że raczej nic z nimi już nie zrobię, ale warto by je gdzieś zamieścić. Myślę że jedyny szkic, który może mi się do czegoś przydać to ten środkowy, przedstawiający postać maga jakiejś wymyślonej przeze mnie rasy, zamieszkującej zmyśloną krainę. Nigdy nie starczyło mi zapału aby dokończyć ten projekt (i nie mam tu na myśli samego maga ale świat jaki miał on zamieszkiwać oraz prawa nim rządzące, na maga zwyczajnie w danym czasie nie wystarczyło mi umiejętności...) i ostatecznie go porzuciłem. Dziś jednak myślę, że mogę do niego wrócić, delikatnie modyfikując wstępne założenia.
Niżej wersja mini, tutaj oryginał.

In english

2012-02-02T09:36:00.000-08:00

As i wrote last time, this post is gonna be short, and -as you may observe- in english. Why I’ve decided to do such thing? just for practice, and I think I will be doing this from time to time.

Sorry but first thing what I wanna do now is complaining. I’ve just finished all my exams, 2 of 4 I passed, for the rest I still don’t have results, but It’s not a point. I’m just curious why my artistic and creative mood is always appearing only when I have to study, only when I have an exams? Few days ago, when I needed prepare for some tests, I had a lot of ideas, I wanted to create illustrations, I wanted to write some stories, and now, after all these tests... nothing, I just hang around doing nothing and wasting time. Maybe I had too many ideas and I couldn't find myself in it... and now I think I should to do a schedule, it may helps.

I’m quite sure that I wanted to write about something else, but in this very moment I have emptyness in my head, my mind likes to be tricky, and its memory managing is not that good as I want it to be. Anyway I may mention a little about Lana’s Del Rey new album. Few days ago I wrote I’m gonna listen it, and ofc I did as I said. For now I can only say that it is quite nice album, but nothing special, just good pop music, just bunch of fine songs. Below is my favorite one from "Born to Die".

2011 - podsumowanie vol.3 - single

2012-01-31T09:52:00.000-08:00

Kilka dni temu przedstawiłem dziesięć najlepszych albumów z 2011 roku z jakimi miałem styczność, dziś przyszedł czas na dziesięć najlepszych singli. Ograniczyłem się do samych singli gdyż miniony rok przyniósł naprawdę masę dobrych utworów i nie sposób byłoby wybrać z nich te najlepsze. Z singlami, głównie ze względu na ich ograniczoną liczbę, taki proces jest zdecydowanie łatwiejszy, a do tego to w dużej mierze od nich dziś zależy czy ktoś kupi płytę czy nie. Poniżej dziesiątka moich ulubionych singli z 2011 roku.

10. “Chinatown” – Destroyer

9. “Hanging On” – Active Child

8. “Calgary” – Bon Iver

7. “Down By The Water” – The Decemberists

6. “Colours” – Grouplove

5. “The Glorious Land” – PJ Harvey

4. “Oh My Heart” – R.E.M.

3. „Midnight City” – M83

2. „Vomit” – Girls

1. „Volatile Times” - IAMX

To już ostatnie podsumowanie, a przynajmniej nie mam w planach żadnych następnych. Rok 2011 należy już do przeszłości i nie ma sensu o nim więcej rozpamiętywać. Od teraz patrzę już tylko w przyszłość, a plany mam ambitne! Jutro np. planuję -króciutką co prawda- notkę po angielsku.

Born To Die - premiera juz... yy wczoraj!

2012-01-30T05:57:00.000-08:00

Dziś mam zamiar przesłuchać nową -a w zasadzie pod obecnym szyldem debiutancką- tak hucznie zapowiadaną w internecie od kilku miesięcy, płytę zatytułowaną Born To Die a nagraną przez Elizabeth Grant aka. Lana Del Rey. Jestem bardzo ciekawy tego wydawnictwa, dotychczasowe single były bardzo fajne i przyjemne w odbiorze, a sama Lana, jej wygląd, styl oraz przede wszystkim sposób śpiewania, głos, bardzo mnie zaintrygowały. Pierwsze oceny zagranicznych serwisów muzycznych są różne, raczej przeważają te pozytywne, jednak związany ściśle z muzyką alternatywną portal Pitchfork Media ocenił debiut Lany na 5.5 (cała recenzja tutaj). Ja w każdym razie jestem nastawiony pozytywnie, obym się tylko nie zawiódł.

2011 - podsumowanie vol.2 - albumy

2012-01-29T07:31:00.000-08:00

Rok 2011 pod względem muzyczny był dla mnie bardzo interesujący. Nigdy wcześniej nie poznałem takiej ilości artystów, oraz takiej ilości naprawdę dobrych płyt i dlatego wybór tej najlepszej nie był łatwym zadaniem. Pierwszą połowę roku spędziłem głównie na słuchaniu R.E.M., początkowo ich starszych wydawnictw oczekując nowego krążka, którym zaś byłem zawładnięty od marca. Tak się złożyło, iż w mniej więcej tym samym czasie swoją premierę miała płyta innego z moich ulubionych zespołów a konkretnie IAMX, i to właśnie ostatnie wydawnictwa tych dwóch zespołów dostarczyły mi najwięcej muzycznej przyjemności. Mniej więcej od listopada, zaczęła się moja przygoda z poznawaniem kolejnych artystów. Jakoś wtedy właśnie poznałem zespół Blonde Redhead, który wywarł na mnie duże wrażenie, za sprawą swojego albumu Misery Is A Butterfly, i myślę że jest to jedna z najlepszych płyt jakie poznałem w ubiegłym roku. Poniższe rankingi skupiają jednak tylko wydawnictwa z 2011 roku, o starszych albumach może uda mi się napisać w późniejszym, bliżej nieokreślonym terminie.
Większość płyt z 2011 roku poznałem dopiero na przełomie grudnia i stycznia, więc jestem z nimi „na świeżo”, co ma swoje plusy i minusy. Starałem się jednak by poniższy ranking jak najlepiej odzwierciedlał moje odczucia co do poszczególnych albumów, nie było to łatwe i myślę, że układając ten sam ranking rok później jego wygląd mógłby być zupełnie inny. W każdym razie, na dzień dzisiejszy lista moich ulubionych albumów 2011 roku wygląda następująco:

10. You Are All I See – Active Child

9. Helplessness Blues – Fleet Foxes

8. Father, Son, Holy Ghost – Girls

7. Metals – Feist

6. Rome – Danger Mouse & Daniele Luppi

5. Bon Iver – Bon Iver

Powiem krótko, jest to jeden z najlepszych indie folkowych albumów jakie słyszałem w przeciągu kilku ostatnich lat. Gama pięknych rozbudowanych melodii, intrygujący falset Vernona, zabierają nas w podróż po czasami realnych, czasami zmyślonych miejscach na mapie Ameryki Północnej. Mnie ewidentnie swoim nowym pomysłem na siebie, Justin Vernon kupił.

4. Hurry Up, We’re Dreaming – M83

Od jakiegoś czasu jestem wręcz zauroczony twórczością Anthony`ego Gonzaleza. Francuz nowym wydawnictwem tylko potwierdził swoją klasę. Harry Up, We’re Dreaming jest jak podpowiada tytuł niczym sen, przyjemny sen, wystarczy włączyć ten dwu-płytowy album, usiąść w fotelu i rozpłynąć się w morzu pobudzających wyobraźnię dźwięków. Jednak żeby w pełni docenić ten album, trzeba lubić tego typu muzykę, albo po prostu poświęcić mu dłuższą chwilę na przyzwyczajenie swoich odbiorników dźwiękowych do formy, w jakiej Gonzalez przekazuje treści. Ja, po doświadczeniach z poprzednimi albumami M83, ten chłonę w całości nie mogąc już doczekać się zbliżającego koncertu.

3. Let England Shake – PJ Harvey

Nigdy nie byłem wielkim fanem PJ Harvey, lubiłem jej poszczególne utwory, ale płyty w całości były czasami dla mnie nie do przełknięcia. Może dawałem im zbyt mało szans, może nie jestem na tyle wyrobionym słuchaczem by docenić jej dokonania. To już nie ważne, bo swoją ostatnią płytą, angielska artystka zawładnęła mą duszą, ciałem, umysłem i sercem! Uwielbiam szczególnie środek płyty, a konkretnie 3 utwory – On Battleship Hill, England oraz In The Dark Places, wręcz rozpływam się przy nich. Nie podchodzi mi jedynie końcówka, tzn. w mojej opinii ostatnie 2 utwory odstają poziomem od całości, brakuje tam czegoś w stylu cudownego The Dancer z To Bring You My Love. Pomimo tego, dzięki Let England Shake, jestem prawdziwie zakochany w Polly Jane Harvey i sądzę, że to uczucie szybko nie minie.

2. Collapse Into Now – R.E.M.

W 2008 roku R.E.M. wydali wspaniałe rockowe dzieło Accelerate, był to potężny kopniak w cztery litery tym wszystkim, którzy twierdzili, że panowie z R.E.M. się zestarzeli, zdziadzieli i jedyne co potrafią to smęcić i przynudzać. Była to moja ulubiona płyta tamtego roku i jedna z ulubionych amerykańskiego zespołu w ogóle. Od kiedy tylko usłyszałem, że nagrywają kolejny album nie mogłem powstrzymać drżenia rąk. W końcu w marcu dostałem wspaniały i niestety jak się później okazało ostatni krążek zespołu. Jest w pewnym sensie mieszanka tego co do tej pory nagrali, są tu i piękne ballady jak np. Walk It Back, jak i prawdziwe rockowe killery – All The Best, a całość wieńczy piękny utwór Blue z gościnnym udziałem Patti Smith. Dla mnie nie ma na tym albumie słabego momentu, utwory są przemyślane i tworzą spójną całość. Nie znalazłem co prawda na Collapsie takiego songu jakim był Sing For The Submarine na Accelerate, ale tak cudowne utwory nie zdarzają się często. Jedyną wadą CIN jest czas trwania – 40 minut z niewielki hakiem to imo troszkę za mało. Nie zmienia to faktu że zespół tym albumem w piękny sposób się z nami pożegnał (nawet Stipe macha do nas z okładki) i za to jestem im wdzięczny.

1. Volatile Times – IAMX

Nie czekałem z wypiekami na twarzy na ten album. Pierwszy singiel (Ghosts Of Utopia) mnie nie poruszył. Pierwsze przesłuchanie też nie wywarło na mnie większego wrażenia, a jednak to właśnie ten album uważam za najlepszy w 2011 roku, świadczy to tylko o sile tego albumu i jak bardzo potrafił we mnie „urosnąć”. Dla mnie przede wszystkim ta płyta ma niesamowity mroczny klimat, jakiego na wcześniejszych albumach nie było. Dźwięk jest brudny, nie ma tu chwytliwych, przebojowych kawałków, dla jednych może to być wada, dla mnie jest to ogromną zaletą. Czuć, że Volatile Times jest płytą bardziej osobistą niż poprzednie, całe IAMX do tej pory Chris nazywał i traktował jako projekt, tym albumem chyba pokazał, że to jednak coś więcej. Gdzieś przeczytałem, że utwory na tej płycie to głównie stare, niewykorzystane wcześniej kawałki, zmiksowane, przemielone i przewertowane na wszystkie sposoby, jeśli tak, to oby więcej takiego materiału zalegało u Chrisa na dysku!

skins

2012-01-28T08:27:00.000-08:00

Poniższy tekst przygotowałem już jakiś czas temu, ale jakoś został przeze mnie zapomniany i poleżał sobie na dysku przez kilka miesięcy. Traktuje on o dwóch pierwszych sezonach skinsów, i był pisany świeżo po ich obejrzeniu. Dziś mam za sobą kolejne sezony więc niżej i o nich wypowiem się troszkę szerzej, ale najpierw zachęcam do zapoznania się z moimi wypocinam sprzed kilku miesięcy = ).

|| Od zeszłego tygodnia oglądam skinsów, jest to brytyjski serial o grupce przyjaciół z collageu. Udało mi się obejrzeć już 2 sezony (w sumie 19 odcinków, więc nie jest to jakiś wielki wyczyn) i dzisiaj zacząłem trzeci. Główne motywy serialu to ćpanie, picie, seks, związki oraz wariacje i eksperymenty z nimi związane, czyli nic innego jak życie codzienne angielskich nastolatków. Podoba mi się sposób przedstawienia bohaterów, mianowicie każdemu poświęcono osobny odcinek, skupiając się na problemach danej postaci. Właśnie postacie są główną zaletą i siłą skinsów, wszyscy wydają się być naturalni w swoich zachowaniach, co jest także zasługą dobrze dobranych aktorów. Mi do gustu szczególnie przypadła Cassie, słodka i urocza anorektyczka, bardzo emocjonalna i wrażliwa, zauroczyła mnie od pierwszego odcinka. Oczywiście nie tylko ona zasługuje na uwagę, bardzo polubiłem również wiecznie zjaranego, pozytywnie nastawionego do życia lubiącego tabletki, rybki i zwrot „fuck it” Chrisa, czy bawiącego się innymi, manipulanta Tony’ego, ale jak już wcześniej zaznaczyłem, każdy z bohaterów ma coś w sobie. Brak tu nijakich i bezbarwnych postaci, zarówno wśród pierwszo jak i drugoplanowych bohaterów, jednych można lubić innych nie, ale każdy wzbudza jakieś emocje.
Twórcom całkiem nieźle wychodzi balansowanie wątków komediowych i dramatycznych. Zdarzają się odcinki, w których panuje pozytywna atmosfera, a uśmiech nie schodzi z twarzy od początku do końca (wycieczka do Rosji), jednak nie trzeba długo czekać aż twórcy uraczą nas odcinkiem trudniejszym w odbiorze i z mrocznym klimatem (odcinek z Effy - 1x08 czy Cassie - 2x09). Ogólnie więcej wątków komediowych jest w sezonie pierwszym, który jest swego rodzaju wprowadzeniem, przedstawieniem postaci itp.. Drugi zaś jest nieco poważniejszy i dojrzalszy, a razem z pierwszym tworzy zamkniętą całość kończąc chyba wszystkie wątki. Może niektóre sprawy zostały potraktowane w końcówce nieco po macoszemu, mimo to osobiście jestem zadowolony z tego jak zakończył się drugi sezon. W trzecim została wymieniona prawie cała ekipa (poza Effy). Z jednej strony szkoda, bo przywiązałem się do tamtych postaci, z drugiej jednak rozumiem zamiary twórców, którzy nie chcieli robić serialu na siłę jadąc na popularności starej ekipy.
Na większą uwagę zasługuje także muzyka. W serialu wykorzystano kawałki m.in. MGMT, Yeah Yeah Yes, White Stripes czy Arcade Fire, a także wielu nieznanych mi wcześniej artystów. I tak dzięki skinsom poznałem bardzo fajny zespół ze stanów, Asobi Seksu, a to nie jedyny zespół, jaki wpadł mi w ucho podczas seansu, dlatego myślę, że na dniach zapoznam się z całym soundtrackiem z pierwszych dwóch sezonów.
Oglądając skinsów można zauważyć stopniową poprawę jakości. Pierwszy sezon wydaje się cierpieć na niski budżet, oraz na niewielkie doświadczenie realizatorów. Może się mylę, jednak moim zdaniem pierwszy sezon nie stał na najwyższym poziomie pod względem jakości zdjęć, montażu itp., ale wraz kolejnymi odcinkami, a zwłaszcza z kolejnymi sezonami, sytuacja ulegała poprawie, i tak oglądając początek trzeciego sezonu byłem pod wrażeniem pracy kamery i jakości zdjęć.
Jednym z mankamentów, jaki rzuca się w oczy podczas oglądania jest niski realizm towarzyszący niektórym sytuacją. Mam na myśli niektóre nieprawdopodobne zbiegi okoliczności, a także nieprzemyślane i naiwne zagrywki, ale nie jest to na szczęście tak częste by raziło widza podczas seansu, czasami zwróci się na taki szczegół uwagę, ale po chwili już się o nim zapomina. ||

Patrząc na dwa pierwsze sezony skinsów z perspektywy czasu, przychodzą mi do głowy jedynie dobre wspomnienia i myślę że będzie to jeden z nielicznych seriali do którego powrócę po dłuższym czasie.
Jak wspominałem, dziś jestem już zapoznany z kolejnymi sezonami. Twórcy każdej ekipie dają dwa takowe, poczym wymieniają (prawie) wszystkich bohaterów zaczynając jakby wszystko od początku. Sezon trzeci oraz czwarty skupiają się w głównej mierze na Effy (siostrze Tony’ego z pierwszej ekipy), Cook’u i Freddie’m oraz relacjach jakie łączą tą trójkę. Reszta wątków jakby schodziła na dalszy plan, choć niektóre były całkiem ciekawe, miejscami nawet lepsze od tych, jakie towarzyszyły pierwszej grupie. Nie znalazłem jednak tutaj bohaterów, których bym jakoś specjalnie polubił, faktycznie Cook był ciekawy pod wieloma względami, tak jak i Effy i są to bardzo barwne, wielowymiarowe postacie jednak w moim odczuciu czegoś im brakuje. Ogólnie mówiąc, perypetie drugiej generacji bohaterów, podobały mi się, przykuły moją uwagę, nie mniej jednak uważam tą część za słabszą od oryginału i troszkę infantylną.
O trzeciej części jedynie napomknę, gdyż przestałem ją oglądać po kilku odcinkach. Bohaterowie oraz ich problemy kompletnie mnie nie zainteresowały. Nazywając poprzednią część „troszkę infantylną”, tą musiałbym nazwać po prostu dziecinną, kompletnie nietrafiającą w moje gusta.

Serie A - podsumowanie pierwszej rundy

2012-01-23T15:02:00.000-08:00

Przedwczoraj zakończyła się pierwsza runda spotkań włoskiej Serie A. Na półmetku liderem jest Juventus mający jedynie punkt przewagi nad obecnym mistrzem – AC Milan, oraz trzy nad można powiedzieć rewelacją sezonu Udinese, które co prawda poprzedni sezon zakończyło na 4tym miejscu – co także było zaskoczeniem – ale straciło w letnim okienku transferowym aż trzech kluczowych zawodników (Sanchez, Inler, Zapata). Warto jeszcze wspomnieć o Interze, który zaczął sezon fatalnie, przez kilka kolejek delikatnie tylko lewitując nad strefą spadkową. Jednak od objęcia posady trenera przez Claudio Ranieriego, Inter radzi sobie zdecydowanie lepiej, w ostatnich dwóch kolejkach pokonując mocnych rywali, najpierw wygrali derby z Milanem, a wczoraj 2:1 pokonali rzymskie Lazio, co było ich ósmym zwycięstwem z rzędu. Rozczarowuje za to Napoli, które rozpoczęło z wysokiego C wygrywając już w drugiej kolejce z Milanem 3:1, lecz później spuścili nieco z tonu i obecnie plasują się dopiero na siódmej pozycji w tabeli. Na pewno wpływ na taki stan rzeczy ma walka na dwóch frontach, tzn. w Serie A i LM, w której to radzą sobie nadzwyczaj dobrze. W ciężkiej grupie z Bayernem Monachium, Manchesterem City i Villarealem zajęli drugie miejsce i obecnie przygotowują się do pojedynku z Chelsea Londyn. Bardzo im w tej walce kibicuję, choć wiem że nie będzie łatwo, ale Chelsea też nie radzi sobie ostatnio najlepiej, więc jest nadzieja na dobry rezultat.

Skupiając się już tylko na moim Juventusie, chcę podkreślić fakt iż Ci w tej rundzie byli niepokonani wygrywając 11 spotkań (w tym z Milanem i Interes), a 8 remisując. Zdobyli przy tym 31 bramek (trzeci wynik) tracąc jedynie 12, co czyni defensywę Starej Damy najlepszą w tym sezonie. Głównym czynnikiem takiego stanu rzeczy widzę w postaci Antonio Conte, który nie dość, że potrafi świetnie motywować swoich zawodników (vide mecz z Napoli, kiedy to gospodarze prowadzili już do przerwy 2:0, później 3:1 by w końcu gracze Starej Damy zremisowali spotkanie 3:3 walcząc do samego końca o zwycięstwo, a wszystko – sposób gry, mentalność – zmieniło się po wizycie piłkarzy w szatni po pierwszej połowie), to jeszcze zmusza ich do ogromnego wysiłku na treningach, co sprawia, że są chyba najlepiej przygotowanym kondycyjnie i fizycznie zespołem w lidze. Do tego dopisuje im szczęście w postaci małej liczby kontuzjowanych co było zmorą Juventusu w ostatnich sezonach. Nie można zapomnieć również o Andrei Pirlo, który w Turynie się odrodził, jest prawdziwym liderem drużyny, playmakerem jakiego brakowało Juventusowi. Pod wodzą Conte, oraz grając u boku Pirlo świetnie odnalazł się również Książątko Turynu czyli Claudio Marchisio. Strzelił już 6 goli w tym sezonie, a swoją grą w każdym meczu udowadnia, że jest obecnie jednym z najlepszych włoskich środkowych pomocników. Inną wyróżniającą się postacią był na pewno Simone Pepe, pewniak do gry na prawym skrzydle. Narzekać można na pewno na rozregulowany celownik Alessandro Matriego. Strzelił on co prawda 7 goli w tych rozgrywkach co czyni go najlepszym strzelcem zespołu, ale gdyby wykorzystywał sytuacje które ma to śmiało mógłby walczyć z Di Natale, Ibrahimovicem i Denisem o koronę króla strzelców. Szkoda też że nasz trener nie stawia na Alessandro Del Piero. Wiadomo, Alex ma już swoje lata i na pewno nie jest już tym zawodnikiem co chociażby 3 sezony temu, ale wierzę, że przydałby się drużynie w niektórych meczach, szczególnie tych zremisowanych. Największym problemem Juve w drugiej części sezonu może okazać się obrona, do tej pory spisująca się wręcz rewelacyjnie, szczególne wyrazy uznania należy kierować do profesora Barzagliego, który gra wręcz bezbłędnie i jest ostoją naszej defensywy, myślę że swoją grą bez najmniejszych problemów zapewni sobie miejsce w podstawowej jedenastce reprezentacji Italii na zbliżających się mistrzostwach Europy. Problem z obroną o którym wspomniałem może wystąpić w momencie kontuzji jednego z nich, a to z tego względu że na ławce Conte nie ma zbyt wiele alternatyw. Zakładając że podstawowa obrona wygląda następująco: Lichsteiner, Barzagli, Chiellini, De Ceglie, to na ławce zostaje jeszcze Bonucci, Motta i Grosso, z czego dwóch ostatnich nie należy ani do ulubieńców Conte, ani kibiców, więc cała nadzieja w Marottcie aby sprowadził jakiegoś defensora jeszcze w tym okienku transferowym.

Pierwszy raz od dwóch lat patrzę pozytywnie na drugą część sezonu. Juventus pod wodzą Conte odradza się i podąża dobrą ścieżką by wrócić na należne im miejsce. Ścisk w górnej części tabeli gwarantuje ciekawą wiosnę i walkę do samego końca o scudetto. Liczę też na lepszą grę Napoli! Chciałbym żeby pokazali na co ich stać, zarówno we Włoszech jak i na arenie między narodowej, jest to bardzo fajna drużyna i mam nadzieję że będziemy ich częściej oglądać w lidze mistrzów gdzie od przyszłego sezonu będą mogły występować jedynie 3 ekipy z półwyspu apenińskiego. Jest to wielka zniewaga dla całych pokoleń które budowały potęgę włoskiej piłki. Szczerze wierzę że piłka we Włoszech w końcu się odrodzi i dzięki takim drużyną jak Napoli i Juve wróci na właściwe im miejsce.

Fleet Foxes - Mykonos

2012-01-21T06:30:00.000-08:00

Jak już wspomniałem poprzednio, ostatnimi czasy poznałem masę ciekawych zespołów. Właśnie jestem w trakcie zapoznawania się z kolejnymi albumami, w tym momencie wsłuchuję się w świetny krążek Feist – Metals, kiedyś postaram się coś o nim napisać. Dzisiaj chciałem nadmienić co nieco o zespole Fleet Foxes, a w zasadzie o ich singlu Mykonos. Utwór pochodzi z EP’ki zatytułowanej Sun Giant bodajże z 2007 albo 2008 roku. Pierwszy raz kawałek usłyszałem początkiem stycznia tego roku i z miejsca mnie wręcz zauroczył. Zaczyna się delikatnie, powoli buduje atmosferę, aż do końcówki gdzie wybucha emocjami, a całość tworzy piękny, wręcz epicki folkowy utwór, od którego nie mogę się uwolnić już od 3 tygodni. Całość okraszona jest rewelacyjnym teledyskiem, w postaci animacji, gdzie główną rolę grają jakby powycinane z tektury trójkąty oraz inne bliżej nieokreślone kształty. Warto posłuchać, warto obejrzeć! Zespół wystąpił niedawno w Polsce w ramach festiwalu Ars Cameralis i bardzo, ale to bardzo żałuję że mnie tam nie było…

2011 – podsumowanie vol.1

2012-01-17T16:25:00.001-08:00

Rok 2011 był jaki był, dla jednych mniej udany dla drugich bardziej, ja zawsze staram się szukać pozytywnych aspektów we wszystkim. Dlatego zazwyczaj nie dociera do mnie, że kolejny rok w zasadzie zmarnowałem na jakieś głupoty. Skupmy się jednak na pozytywach! Po pierwsze napisałem książkę (promotorce się tak średnio podobała, ale to już szczegół) i zdobyłem wyższe wykształcenie. W końcu zebrałem się w sobie i założyłem bloga, któremu może i daleko do doskonałości, ale w jakimś stopniu mnie rozwija. Byłem na tylko na jednym, ale wyśmienitym koncercie IAMX, oraz poznałem wiele – naprawdę wiele – nowych i ciekawych zespołów. No i na koniec, jestem zadowolony z moich postępów, jakie poczyniłem w digital paintingu. To tak w skrócie, jedyne czego żałuje to, to że nie znalazłem czasu na jakieś podróże (których w sumie nigdy nie byłem wielkim fanem, mimo to uważam że warto).

Ten rok zapowiada się ciekawie. Już w lutym planuję wyjazd do Warszawy na koncert M83. Marzec chcę poświęcić na znalezienie jakiejś pracy, albo stażu, a w kwietniu czeka mnie wyjazd za granicę = ). Maj to oczywiście juwenalia, a wtedy zawsze dużo się dzieje! Poza tym chciałbym wybrać się w końcu na festiwal muzyki filmowej w Krakowie, nie mogę sobie wręcz darować, że przegapiłem poprzedni, kiedy to wyświetlani byli Piraci z Karaibów z muzyką graną na żywo, a do tego drugiego dnia swój występ miał Joe Hisaishi, kompozytor muzyki do wszystkich filmów Hayao Miyazakiego. Drugi raz taka kombinacja się nie powtórzy, ale liczę na drugą część piratów i może Hansa Zimmera, gdyż tak samo było z Władcą Pierścieni, trzy lata z rzędu i trzy kolejne części. W czerwcu zaczynają się mistrzostwa europy, więc ten miesiąc będę miał raczej wycięty z życiorysu, reprezentacja Włoch wraca do formy i liczę na ich dobry występ = ). Na drugie półrocze nie mam na razie większych planów, muszę przemyśleć kilka spraw i wtedy się zdecyduję co robić dalej. Na pewno chciałbym wziąć udział w przynajmniej dwóch katowickich festiwalach, najpierw OFF festival, później Ars Cameralis.

Czy uda mi się to wszystko zrealizować to się okaże, ale mam na uwadze to, że w grudniu może nas czekać koniec świata więc im więcej zrobię tym lepiej = )

Btw. za kilka dni postaram się wrzucić podsumowanie roku w muzyce, a jak wystarczy mi wyobraźni to jeszcze postaram się sklecić jakiś vol. 3.

Kilka zdań związanych z polityką i Faktami TVN

2011-12-05T10:13:00.000-08:00

Dzisiaj znowu będzie krótko, może i nawet krócej niż wczoraj.
Jak co dzień obejrzałem rano fakty ze strony TVN (oglądam rano bo nie chcę sobie psuć wieczora oglądając je o oryginalnej porze czyli o 19:00 = P, a poza tym zdążyłem sobie już wyrobić pewien rytuał z tym związany, tzn. zawsze rano do śniadania włączam fakty, jakoś mi się tak przyjęło i fajnie się z tym czuję;)) i już nie pierwszy raz potrafili mnie zirytować, mianowicie podają informacje, że premier nie przyjechał osobiście na Śląsk do górników w dniu ich święta (barburka), a jedynie zamieścił życzenia w internecie. A ja się pytam, po jasną cholerę premier miał do nich jechać? Premier ma siedzieć na dupie (za przeproszeniem) i wraz z rządem kombinować tak żeby nam żyło się lepiej, a nie jeździć po Polsce (za nasze pieniądze) do górników, bo Ci obchodzą imieniny Barbary... W faktach zaś rozdmuchują taką błahostkę robiąc z niej w pewien sposób sensacje i tym samym podburzają niektóre kręgi, oraz odwracają uwagę obserwatorów od ważniejszych (dużo ważniejszych) spraw, jakimi są: kryzys finansowy, oraz sytuacja na wschodzie i ogólnie na świecie. Pamiętam jak całkiem niedawno, bodajże połowę faktów poświęcili rozłamowi w PiSie... tak, przecież to że Ziobro i jego kilku kolegów postanowił nie siedzieć cicho i "sprzeciwił" się Kaczyńskiemu jest najważniejsze i trzeba temu poświęcić odpowiednią ilość czasu.
Zastanawiałem się dlaczego tak się dzieje, że mówi się o takich pierdołach i co więcej, że poświęca się im w mediach tyle czasu. Na myśl przychodzi mi kilka powodów. Pierwszy to odwrócenie naszej uwagi od naprawdę istotnych spraw, drugi - kiepscy redaktorzy, bez pomysłów a do tego lenie (wcale nie twierdzę że lenistwo jest złe, ale nie jest to dobra cecha dla -w tym wypadku- redaktora), trzeci - pokazują to co większość ludzi najbardziej interesuje (czyżbyśmy mieli aż tak ograniczone społeczeństwo?), a czwarty to po prostu manipulacja informacjami w celu wyrobienia odpowiednich poglądów u widza. Wszystkie te powody wydają mi się w jakiś sposób prawdopodobne, a możliwe że są jeszcze inne, takie które przez myśl mi nawet nie przeszły.

Kończę już na dzisiaj, narzekania i dywagacje. W zasadzie piszę tak sobie żeby pisać i staram się by to co napiszę miało jakiś sens. Może ktoś to kiedyś znajdzie i przeczyta, i się pośmieje albo nie, w sumie zwisa mi to i powiewa, bo na razie cel prowadzenia bloga jest zupełnie inny.

Ciao ragazzi!

Maruda

2011-12-04T08:01:00.000-08:00

Dzisiaj będzie krótko, muszę gdzieś przelać całą złość i niezadowolenie, w skrócie będę trochę marudził. Po pierwsze nienawidzę przeinstalowywać systemu. Odwlekałem format tak długo jak tylko się dało, ale ostatnio już mój system zaczął wariować więc stwierdziłem że już muszę to zrobić. Niestety, zawsze robiąc format jestem do tego kompletnie nieprzygotowany, a instalowanie tego całego badziewstwa później, mnie dobija, zawsze spieprzę coś przy instalowaniu sterowników (mam jakieś nieautoryzowane sterowniki dla acera pod XP, niby ze strony producenta ale podkreślają że są nieautoryzowane, a do tego jest ich dużo, po kilka dla każdego czegoś znajdującego się w laptopie i nigdy nie wiem co zainstalować, co przekłada się na straszny bałagan w systemie), albo zainstaluję jakiś zły program, który zawali system, albo o czymś zapomnę, ogólnie zawsze coś nie gra. Teraz przynajmniej mam dobre kodeki i nie mam problemów z mkv... Oczywiście przygotowując się do reinstalki systemu musiałem zapomnieć zapisać gdzieś ustawień oraz pędzli z photoshop'a i illustrator'a i muszę robić wszystko od początku co dodatkowo mnie dobija. Poza tym wszystkim związanym z systemem/formatem/komputerem, od jakichś kilku dni jestem chory, przez to nic mi się nie chce i marnuję mnóstwo czasu.

Dobrze, już koniec marudzenia, dzisiaj w końcu zacząłem robić coś pożytecznego więc może w końcu się ogarnę, czego również Wam życzę =).

PS. Juventus właśnie pokonał 2:0 Cesenę, odnosząc tym samym ósme zwycięstwo w tym sezonie=). Więcej o Juve napiszę już niedługo.
Pozdrawiam!

Farewell to the Fairground

2011-11-29T05:16:00.000-08:00

Dawno nic tutaj nie napisałem, a zbierałem się do tego kilka razy. Przygotowałem już nawet parę tekstów, ale żadnego nie udało mi się skończyć, czy też doprowadzić do stanu nadającego się do zamieszczenia tutaj. Dzisiaj jednak postanowiłem niczego wcześniej nie przygotowywać tylko pisać to co mi w tym momencie przyjdzie do głowy. Po pierwsze po głowie chodzi mi od wczoraj wspaniały utwór White Lies, a konkretnie Farewell to the Fairground.

Ten kawałek ma w sobie wielkie pokłady energii i bardzo pozytywnie na mnie wpływa, w ogóle bardzo lubię wracać do debiutanckiej płyty White Lies. Nie jest to może jakiś majstersztyk, nie można jej w żadnym wypadku nazwać płytą roku (bodajże 2008), ale jak najbardziej był to jeden z lepszych debiutów wtedy. Cała płyta przypomina dokonania Joy Division, nie chce mi się wymieniać podobieństw, gdyż nie jestem wielkim fanem zaspołu Iana Curtisa i mogę coś pokręcić, ale wiem że można doszukać się podobieństw między tymi zespołami=). W każdym razie wracając do FttF, jest to moim zdaniem jeden z najlepszych rockowych singli ostatniego dziesięciolecia więc bardzo polecam zapoznanie się z nim.

Na tą chwilę to tyle, muszę jechać na miasto więc nie mam czasu się teraz rozpisywać, ale jedno z moich postanowień to pisanie przynajmniej raz dziennie czegokolwiek i o czymkolwiek więc wpisy powinny pojawiać się częściej i może nawet w różnych językach jak znajdę motywację =).

Pozdrawiam

R.E.M. 1980 - 2011

2011-09-22T03:55:00.000-07:00

Wczoraj zespół R.E.M. za pośrednictwem swojej strony internetowej ogłosił zakończenie działalności. Ja przeczytałem o tym dopiero dzisiaj wczesnym rankiem, poczułem się jakbym dostał z łopaty w głowę (nigdy jeszcze nie dostałem z łopaty w głowę, ale jestem pewny ze to całkiem podobne uczucie), albo jakby zmarła bliska mi osoba. Oni co prawda dalej żyją, ale R.E.M. jako jedność przestało istnieć.
Od samego rana słucham tylko ich muzyki i nie mogę uwierzyć że już nic więcej nie nagrają, że już nie zagrają żadnego koncertu... ech. Ciężko mi cokolwiek teraz napisać, wsłuchajmy się może w dźwięki ich wspaniałych utworów.

Country Feedback

Adamek vs Klitschko

2011-09-10T16:07:00.000-07:00

Boksem nie specjalnie się interesuję, dla mnie jest mało efektowny, nudzi mnie po prostu i nie wzbudza we mnie emocji. Podobnie było i z tą walką, choć w porównaniu do innych pojedynków jakie widziałem, ten był w miarę ciekawy, Adamek coś tam czasami próbował, ale Klitschko był tym raczej nie wzruszony i robił swoje, a że wielki jest to mógł trzymać Adamka na dystans. Wynik był raczej z góry przesądzony, ale Adamek udowodnił, że jest twardy, momentami naprawdę nieźle obrywał, a mimo to dotrwał do 10 rundy, i ogólnie godnie się zaprezentował.

O godnym prezentowaniu się zapomnieli niestety kibice zebrani na stadionie, którzy swoją postawą udowodnili, że polscy kibice są totalnymi wieśniakami (przepraszam że generalizuję, ale to zjawisko jest często spotykane i to w różnych dyscyplinach w przypadku pojedynków Polska/Polak vs X). Powiedzmy że jeszcze mógłbym ewentualnie zrozumieć gwizdy kiedy Klitschko wchodził na ring, mogły go rozkojarzyć, zdenerwować, zdeprymować, itp. co w jakimś stopniu mogło pomóc Adamkowi, może nie jest to najlepszy sposób pomocy, ale jak wspomniałem, potrafię to zrozumieć. Za to coś czego nie potrafię zrozumieć to gwizdanie podczas hymnu narodowego przeciwnika, jest to całkowite wieśniactwo i buractwo oraz brak szacunku nie tylko dla drugiej osoby, a dla całej (w tym wypadku) Ukrainy. To po pierwsze. Po drugie, po wygranej walce Klitscho podchodził do każdego z narożników chcąc podziękować publiczności (mimo tego co ci wcześniej zaprezentowali), a co za to otrzymał? gwizdy i buczenie. Dlaczego? Bo był lepszy? I najgorsze że to świadczy nie tylko o nich ale o całym narodzie. Wstyd mi, że należymy do tego samego państwa.

Otwarcie nowego stadionu JUVENTUSU

2011-09-08T12:57:00.000-07:00

Właśnie oglądam ceremonie otwarcia Juventus Arena (ta nazwa pewnie się zmieni). To wielki moment dla Juve, dla wszystkich kibiców tego wspaniałego klubu, ale również dla całego calcio. Ogólnie o włoskich stadionach nie można powiedzieć nic dobrego, są brzydkie, przestarzałe, nie praktyczne, nie przyciągają kibiców, a często nawet świecą pustkami, brak tej atmosfery która towarzyszy np. stadionom w Anglii. Głównie służą jako przedmiot do narzekania, zarówno kibiców, jak i prezesów klubów, ci pierwsi narzekają na aspekty które wymieniłem wyżej, a ci drudzy na wysokie koszty wynajmu obiektów, gdyż żadna drużyna Serie A nie posiada stadionu na własność i co sezon płaci grube miliony za użytkowanie obiektu. Juventus wyszedł tym problemom na przeciw i wybudowali swój własny stadion, który ma odmienić obraz włoskiej piłki, mam nadzieje (i myślę że nie tylko ja), że uruchomi to efekt domino i za kilka lat wszystkie drużyny z Serie A, a przynajmniej ogromna większość, będą mogły pochwalić się własnym stadionem.

Musze przyznać ze stadion jest piękny, i robi ogromne wrażenie mimo iż sam nie jest za wielki. Najważniejsze zmiany w stosunku do zburzonego Della Alpi: przede wszystkim zmniejszenie ilości miejsc do 41000, nie ma też bieżni, która oddzielała trybuny od murawy. Stadion ma żyć przez cały tydzień, nie tylko w dzień meczu, a to za sprawą centrum handlowego, restauracji, muzeum klubu itp.

Właśnie zakończyła się piękna ceremonia otwarcia, za której organizacją stoi firma organizująca wcześnie m.in. ceremonie otwarcia igrzysk Olimpijskich w Turynie w 2006 r. Przed nami jeszcze mecz pomiędzy Juventusem a Notts County najstarszą profesjonalną drużyną piłkarską na świecie, od której dawno dawno temu Juventus dostał pasiaste stroje (wcześniej grywali w różowych koszulkach). Obecnie drużyna występuje w trzeciej lidze angielskiej, ale uważam że to doskonały pomysł rozegrać pierwsze spotkanie na inauguracje stadionu właśnie z tą drużyną. Przede wszystkim ze względów historycznych, a po drugie ciężko o porażke w takim meczu;) Wymieniało się wielu kandydatów do rozegrania tego spotkania, m.in. ManU czy Rela Madryt, ale ciężko oczekiwać, że druzyna z najwyższej półki grająca w przyszlym tygodniu w LM, rozegra dodatkowe spotkanie na samym początku sezonu, które daje im niewiele, a moze grozić kontuzją jednego z podstawowych zawodników.

Wierzę że w raz z nowym stadionem otwarty zostanie nowy rozdział w dziejach Juventusu, nowy zwycięski rozdział, a definitywnie zamknięty zostanie ten pełen upokorzeń, trwający od lipca 2006 roku, kiedy to Juventus niesprawiedliwie został zdegradowany do Serie B.

Poniżej kilka zdjęć nowego stadionu:

EDIT

Po pierwszej połowie 0:0, nowy stadion stara gra... niestety. Wiadomo, ciężko grać przeciwko drużynie kilka klas gorszą, do tego chce się tak ważny mecz jakim oczywiście jest spotkanie na inauguracje nowego stadionu wygrać i tym bardziej w takiej chwili odczuwa się presję, ale Juventus wydaje się kompletnie nie przygotowany do sezonu. Obym się mylił i mam nadzieje że w niedziele z Parmą pokażą na prawdę na co ich stać.

Swoją drogą Motta po raz kolejny potwierdził że kompletnie nie nadaje się do gry nie tylko w Juventusie, ale w ogóle w piłkę. Nie rozumiem jak można być tak bezmyślnym żeby takiemu beztalenciu płacić jakiekolwiek pieniądze za grę w piłkę. Elia udowodnił że jest jeźdźcem bez głowy - mam nadzieje że Conte nauczy go myśleć.

EDIT 2

Pierwszym strzelcem bramki na nowym stadionie został Luca Toni, dobijając piłkę po nieudanym karnym wykonywanym przez Qugliarellę. Juve - Nots County 1:0

Pierwszym strzelcem bramki na nowym stadionie został Luca Toni, dobijając piłkę po nieudanym karnym wykonywanym przez Qugliarellę. Juve - Nots County 1:0

Edit 3
No i mamy wyrównanie w samej końcówce tego bezbarwnego spotkania. Powiem że nie zdziwiłem się zbytnio. To co pokazuje Juventus woła o pomstę do nieba... Każda profesjonalna druzyna w takim dniu, w takim ważnym momencie dla klubu dałaby z siebie 100%.
No i koniec meczu, wstyd... Można zuważyć że wielu kibiców nie wytrzymało do końca i opuściło stadion. Prawdę mówiąc w ogóle się im nie dziwię, do okoła stadionu jest więcej rzeczy do podziwiania.
Juve - Nots County 1:1

Radość tworzenia

2011-08-20T16:05:00.000-07:00

Oto moja ostatnia praca, od roku nic nie stworzyłem ale w ostatnim tygodniu w końcu wziąłem się za siebie i oto efekt. Jest tu trochę do poprawienia, ale nie mam już siły, więc niech tak zostanie. Ogólnie jestem zadowolony z tego co mi wyszło. Te napisy na dole, to głównie pierdoły dla efektu, myślałem że będą nieźle się komponować, i w sumie podoba mi się, kiedyś jeszcze coś takiego zastosuję, ale będę spisywał przemyślenia z całego okresu tworzenia, a nie tylko pierdoły z ostatniego dnia;)

We wrześniu powinienem znaleźć trochę czasu na stworzenie czegoś nowego. Najchętniej wziąłbym się za coś od razu, ale niestety cierpię ostatnio czasu brak (za dużo go już zmarnowałem przez te wakacje), a takiemu czemuś, albo poświęcam kilka(naście) godzin dziennie albo daję sobie spokój.
Poniżej zamieszczam linki odpowiednio do wersji w oryginalnej rozdzielczości, i do tapety (2560x1600) zawierająca ten rysunek, zapraszam.
Ciao!

http://old-buzzard.deviantart.com/art/poster-254000317
http://old-buzzard.deviantart.com/#/d47bnyp

Za co kocham Gran Derbi?

2011-08-17T17:09:00.000-07:00

Wcale nie za piękny football, za walkę do końca czy za emocje, które niewątpliwie tym spotkaniom towarzyszą. Gran derbi kocham przede wszystkim za takie sytuacje jak ta z 93 bodajże minuty wczorajszego (dzisiejszego?) meczu. Za tą czystą, nieokiełznaną, męską złość i zawsze żałuję, że ktoś stara się tych kipiących furią, niewyżytych gladiatorów rozdzielić, przecież i my (obserwatorzy) i oni (sami zainteresowani) chcą doświadczyć tego zdrowego i bezmyślnego upustu energii... No ale trudno, a nawet pomimo tych „uspokajaczy” i tak zazwyczaj dużo się tam dzieje, w takiej zbieraninie przecież nie sposób wszystkich upilnować. Ale dość o tym, krótko podsumowując dostałem to na co czekałem przez ponad 180 minut meczów o super puchar Hiszpanii, a do pełni szczęścia zabrakło tylko karnych.

Co do samego meczu, to przyznam że mimo początku sezonu, stał na całkiem niezłym poziomie. Tak jak i w pierwszym meczu to Real przeważał a Barca strzelała, w końcu kiedy już było blisko dogrywki (po cichu liczyłem na karne) Messi musiał zepsuć wszystko strzelając bramkę bodajże na 3 minuty przed końcem (ale z drugiej strony to właśnie to w głównej mierze doprowadziło do sytuacji opisanej wyżej więc nie jest źle;)).

Sam kibicowałem Realowi, mimo iż nigdy nie byłe ich fanem, a nawet za czasów „Galacticos” bardzo ich nie lubiłem. Jest kilka powodów, dla których w meczach pomiędzy Realem i Barceloną wspieram klub ze stolicy Hiszpanii. Przede wszystkim dlatego, że „perfekcyjna’ Barcelona jest dla mnie nudna i nie mogę doczekać się meczu, w którym ktoś skopie im dupsko, po drugie lubię Mourinho, jego styl oraz całą szopkę, którą wokół siebie tworzy, nawet kiedy trenował Inter bardzo go szanowałem, a jak wiadomo jako kibic Juve, z definicji Interu nie znoszę. Pewnie znalazłyby się jeszcze jakiś powody, ale są one pomniejsze i mało istotne, a poza tym nie chce mi się już pisać;) Dobranoc.

Aha, może jutro dokleję jakieś zdjęcia z całego zamieszania, albo dodam jakiś link do filmiku z YT, bo warto przeanalizować tą sytuację i nacieszyć się szczegółami.

Come in, I'm open.

2011-07-22T12:42:00.000-07:00

Nigdy nie wiedziałem jak powinien wyglądać pierwszy wpis na blogu. Z reguły i tak nikt go nie przeczyta, bo też nic w nim i konkretnego zazwyczaj nie ma. Wszyscy od razu przechodzą do wpisów na tematy, które ich interesują. Podpatrywałem jak inni zaczynali, ale szczerze do niczego mnie to nie natchnęło, wszystkie te wpisy były nijakie, wtórne, bez polotu, po prostu nudne. A teraz Was zaskoczę, ten wcale nie będzie lepszy. Nie zamierzam się zbytnio rozpisywać, ani też już na początku poruszać jakiegoś konkretnego tematu. Poza tym zakładając, że i tak tylko niewielki odsetek internatów, którzy trafią pod ten adres, przeczyta ten pierwszy, małoznaczący wpis, mogę napisać o małoznaczących pierdołach. Mogę, ale nie muszę.

Może napiszę coś o sobie, nie jest to jakoś szczególnie interesujący temat, ale co innego mi pozostało. Jestem studentem, mam 23 lata, interesuje mnie przede wszystkim dobry i wyrafinowany odpoczynek, wspomagany dobrą muzyką czasami filmem/serialem/anime. Z bardziej kreatywnych zajęć interesuje mnie tworzenie grafiki, nie ważne czy to rysunek, ilustracja, fotomontaż, grafika rastrowa czy też wektorowa, staram się rozwijać w każdym z tych kierunków. Poza tym sport, w sposób zarówno aktywny jak i pasywny. Lubię od czasu do czasu pobiegać, czy też zrobić sobie wycieczkę rowerową zaś zimą wybrać się ze znajomymi w góry pozjeżdżać na nartach. Jestem też wiernym kibicem Juventusu Turyn, reprezentacji Italii i całej Serie A. Ogólnie dzięki Juventusowi wszystko co włoskie stało się mi bliskie, począwszy od kuchni przez styl życia na języku kończąc. To nie koniec moich zainteresowań, ale na pewno to te najważniejsze.

Dlaczego postanowiłem blogować? Powodów jest wiele, na pewno jednym z nich jest to, że za dużo myślę i po pewnym czasie myśli te wypadają, nie mieszczą się po prostu w tej małej ograniczonej głowie. Dużo myślę więc jedne myśli wypychają drugie i chciałem zapisywać gdzieś te fajniejsze, ciekawsze, dotyczące czegoś. Czasami na prawdę mam fajne przemyślenia i chciałem dać im upust, a blog wydaje się najlepszym miejscem na to. Chciałem też nabrać jakiegoś doświadczenia w pisaniu. Czytając różne teksty stwierdziłem że musi to być fajne zajęcie, tak siedzieć i pisać i zastanawiać się czy ktoś to przeczyta, a jeśli już przeczyta to czy mu się to spodoba. Jak nadmieniłem wyżej powodów jest wiele i bez sensu byłoby je wszystkie wymieniać.

Jeśli ktoś to przeczytał, to niezmiernie mi miło i mam nadzieję, że jakoś wybitnie nie przynudzam... Zachęcam do odwiedzania mnie, oraz do komentowania, a wszystkie wasze sugestie i porady są mile widziane.